Dag 1 (vrijdag 6 februari 2015)

Klik hier voor de foto’s van dag 1

De wekker gaat om zes uur en dat is niets bijzonders want zo laat gaat altijd de wekker. Bijzonder is wel dat ik vandaag voor het eerst alleen op reis ga en onze drie kinderen thuis achter moet laten. Schouders er onder… even lekker nog ontbijten en dan op reis. Na het ontbijt maak ik de kinderen wakker en zorg ik er voor dat ze niet meer in slaap vallen om te voorkomen dat ze te laat op school zijn. Het is buiten ijs- en ijskoud. Krabben geblazen dus. Als de auto uiteindelijk ontdooid is vangt mijn reis definitief aan. Ik parkeer de auto vlakbij de het huis van de vrienden van Bas zodat hij de auto vanmiddag als hij uit school komt weer mee naar huis kan nemen. Nog even een stukje lopen en dan ben ik op station Zwijndrecht. De trein komt aanrijden als ik het perron op loop dus dat is boffen. Ik hoef niet in de kou te gaan staan wachten. In Rotterdam stap ik over en dan in een keer door naar Schiphol. Ik vergeet niet om om half acht nog even de kinderen te bellen maar daar gaat alles gesmeerd. Om half negen kom ik daar aan en ik ga rustig richting de bagage automaten om mijn koffer achter te laten. Dat gaat verder zonder problemen maar bij de security check ben ik het haasje. Mijn rugzak zit vol met fotospullen voor Gert en dus mag ik de tas helemaal leeg halen. De beveiliger is uiterst vriendelijk en na een grondige controle wenst ze me goede reis. Pfff dat is me dan toch mooi maar in mijn eentje gelukt. Anders sjok ik altijd achter Gert aan. Ik moet nog even wachten bij de gate maar een klein half uurtje later worden we ingeladen, als haringen in een ton. Het is een piepklein vliegtuigje maar de bemanning is heel erg aardig. Ingesnoerd in de riemen ontmoet ik mijn buurvrouw en mijn voorbuurmannen. Mijn buurvrouw is aardig maar de voorbuur mannen mogen nog wel een lesje “Hoe gedraag ik me sociaal in een vliegtuig” hebben. Ik zet mijn koptelefoon op en een muziekje aan en negeer verder deze heren. Een uur en drie kwartier later schuift onder me de bewolking weg en zie ik opeens de Pyreneeën liggen. Nou hou ik natuurlijk heel veel van bergen en dit is dus echt een cadeautje. De zon schijnt en je zit het gebergte beginnen (of eindigen zo je wil) in de Middellandse Zee. Barcelona ligt er prachtig bij en na een rustige landing ben ik op de plaats van bestemming. Ik heb er zin in. Het uitstappen gaat snel, ik heb de bagagebanden en mijn koffer snel gevonden en nu is het wachten op Gert want hij komt me op het vliegveld ophalen. Ik besluit eerst maar even een broodje te eten, en helaas kies ik het verkeerde tentje. Het broodje is niet te knagen maar ach dit zal mijn vakantie niet verpesten. Terwijl ik de laatste hap neem, zie ik plotseling Gert aan komen lopen. Alles is dus helemaal volgens planning verlopen. Met zijn tweeen (gek dat we geen kinderen bij ons hebben) lopen we richting de shuttle bus die ons naar terminal 1 zal brengen. Hier stappen we op de trein die ons richting ons hotel brengt. Om kwart voor drie checken we in in ons hotel en we krijgen een mooie kamer op de negende verdieping.

 

Als we de kamer binnen komen krijgen we een klap in ons gezicht. De schoonmaakster waren blijkbaar bang dat we het koud zouden hebben en dus hebben ze de kamertemperatuur ingesteld op 25 graden. Bloedheet is het en Gert denkt de airco aan te kunnen zetten. Na een uur is het nog niet afgekoeld en hebben we nog maar een keus: we zetten het raam open. Dat maakt het iets koeler… we wachten verder maar op de airco dan zal het allemaal wel goed komen. Nadat we uitgerust zijn van de reis vertrekken we richting stad om lekker te gaan eten. Ons keuze valt op restaurant Bernie’s. Hier eten we lekker en na afloop van het eten voelen we ons toch wel moe. We vertrekken weer richting het hotel, doen het raam dicht (het is toch nog wel erg warm maar ja, dat komt wel goed) en we stappen ons bed in. Om een uur in de nacht worden Gert en ik allebei wakker. Ik voel me vreselijk ziek en Gert voelt zich niet beter. We weten meteen de oorzaak: we zijn gekookt. Het is in de kamer zo warm dat we er echt onwel van zijn geworden. We trekken resoluut de gordijnen open en zetten het raam vol open (jammer dat het zo’n herrie is maar beter dat dan morgen dood gevonden te worden). Van het eerste stroompje koude lucht knappen we helemaal op en om half twee liggen we als rozen te slapen. Morgen maar even vragen waarom het zo ontzettend warm is op onze kamer

Klik hier voor de foto’s van dag 1

Ga naar dag 2